نماز در بیان امیرالمومنین علی (ع)

حملات هوایی و کشتار مردم مظلوم نوار غزه توسط نظامیان رژیم صهیونیستی همچنان ادامه دارد.

حجت الاسلام محدث‌زاده نوه آقا شیخ عباس قمی گفت: ایشان در روزهای آخر عمرشان روبه روی گنبد امام علی(ع) می‌ایستادند و دائم به ایشان التماس ‌می‌کردند که در این لحظات امیرالمؤمنین (ع) تنهایش نگذارند.

عکس‌ دیده‌نشده‌ از قبر حضرت‌ معصومه(س)

به گزارش خبرگزاری فارس از ارومیه دو شب از لیالی قدر، بهترین شب‌های سال سپری شده و تنها یک فرصت دیگر برای زدودن غبار دل از ناپاکی‌های روزمره باقی مانده است؛ فرصتی که اگر آن را غنیمت ندانیم، شاید تا سال دیگر حسرت و اندوهش را به دوش بکشیم.

در این دو شب گذشته، ارومیه نیز همپای دیگر مناطق آذربایجان غربی غرق در ذکر و زمزمه یا رب بود؛ فریاد «الغوث، الغوث» فرشیان در سراسر مساجد و حسینیه‌های استان عرشیان را به تماشا کشانده بود؛ بسیاری طی دو شب گذشته برات رهایی از آتش دوزخ را گرفتند، بسیاری جرعه توبه نوشیدند و تصمیم بازگشت به آغوش خداوند را گرفتند، عده‌ای نیز با جرقه‌ای که در وجودشان اتفاق افتاد، خود را برای شب آخر از شب‌های قدر آماده کرده‌اند. شبی که بنا بر روایات متعدد احتمال قدر بودن آن بیش از دو شب گذشته بوده، شبی که بسیاری از بندگان محبوب الهی از رمضان سال گذشته برای درک چنین شبی لحظه شماری می‌کرده‌اند.

عبادت در شب قدر از عبادت هزار ماه برتر بوده و مقدرات یک‌ساله انسان‌ها در این شب رقم می‌خورد. در چنین شبی ملائک به زمین فرود آمده و مقدرات افراد را بر امام زمان(عج) عرضه می‌کنند؛ بر این اساس احیای این شب و سپری کردن آن بر تلاوت قرآن و مناجات و راز و نیاز با خداوند در چنین شبی بسیار توصیه شده است.

قبر ابن ملجم کجاست؟

میثم تمار (رضیّ الله عنه) گوید:

شبی از شب ها آقا امیرالمؤمنین (علیه السّلام) مرا به خارج از کوفه برد تا اینکه به مسجد جعفی رسیدیم. در این هنگام آقا رو به سمت قبله کرد و چهار رکعت نماز خواند. هنگامی که حضرت سلام دادند و تسبیح گفتند دست خود را بلند کردند و این دعا را خواندند: «اِلهی کَیفَ اَدْعوُکَ وَقَدْ عَصَیْتُکَ وَکَیفَ لا اَدْعُوکَ وَقَدْ عَرَفْتُکَ وَحُبُّکَ فی قَلْبی مَکینٌ مَدَدْتُ اِلَیکَ یَدا باِلذُّنُوبِ مَمْلُوَّةً وَعَیْنا باِلرَّجآءِ مَمْدُودَةً اِلهی اَنْتَ مالِکُ الْعَطایا وَاَنَا اَسیر الْخَطایا؛ خدایا! تو را چگونه بخوانم در حالی که بنده خطاکار تو هستم و چگونه تو را نخوانم در حالی که عاشق تو هستم. خدایا! با دستان گناه آلود و چشمان امیدوار به سویت آمده ام. خدایا! تو مالک همه نعمت هایی و من اسیر خطاها هستم».‏ تا آخر دعا را حضرت خواندند. آنگاه به سجده رفت و صورت به خاک گذاشت و صد مرتبه گفت: اَلْعَفْوَ اَلْعَفْوَ.

سپس حضرت سر از سجده بر داشت و از مسجد خارج شد و به دل صحرا رفت و من دنبال ایشان می رفتم تا اینکه ایشان خطی جلوی پای من کشیدن و به من فرمودند: میثم! از این خط جلوتر نیا تا من برگردم. حضرت رفتند و در دل تاریکی شب، از جلوی دیدگانم ناپدید شدند.

میثم می گوید: مدتی که گذشت نگران شدم زیرا شب تاریکی بود. با خود گفتم: میثم! مولای خودت را در این دل شب با این همه دشمنانی که دارد تنها گذاشتی؟! آیا عذری در پیشگاه خدا و رسولش داری؟! به خدا قسم که در عقب او خواهم رفت تا از او باخبر باشم و اگر چه مخالفت امر او خواهم نمود.

 پس به جستجوی آن حضرت رفتم تا یافتم او را که سر خود را تا نصف بدن در چاهی کرده و با چاه درد و دل می کند. همین که احساس کرد مرا فرمود: کیستی؟

گفتم: میثمَمْ.

فرمود: آیا امر نکردم ترا که از خط خود تجاوز نکنی؟

عرض کردم: ای مولای من! ترسیدم بر تو از دشمنان تو. پس دلم طاقت نیاورد.

فرمود: آیا شنیدی چیزی از آنچه می گفتم؟

گفتم: نه ای مولای من.

فرمود: ای میثم!

وَ فِی الصَّدْرِ لُبَانَاتٌ إِذَا ضَاقَ لَهَا صَدْرِی             نَکَتُّ الْأَرْضَ بِالْکَفِ‏

                       وَ أَبْدَیْتُ لَهَا سِرِّی             فَمَهْمَا تُنْبِتُ الْأَرْضُ‏

                           فَذَاکَ النَّبْتُ مِنْ بَذْرِی‏

ترجمه شعر: در سینه درد دل ها ونیازهائی است که وقتی تنگی می ‏کند زمین را باکف دست می‏ شکافم و اسرارم را در آن می‏ گذارم، پس هرگاه زمین چیزی رویاند از آن بذری است که من کاشته‏ ام.